Menu

«Να υλοποιήσει τα ψηφίσματα για την Κύπρο η Τουρκία»

Να υλοποιήσει τα ψηφίσματα και τις αποφάσεις της Ε.Ε. για την Κύπρο και να μην αναζητεί σωσίβιο στο δημοψήφισμα του 2004 κάλεσε την Τουρκία ο εκπρόσωπος της κυπριακής κυβέρνησης Στέφανος Στεφάνου.

Σχολιάζοντας τις χθεσινές δηλώσεις Ερντογάν ο κ. Στεφάνου παρέπεμψε στην ανακοίνωση της καγκελαρίας της Γερμανίας, η οποία, επεσήμανε, στηρίζεται σε ορθές θέσεις και απηχεί τα πραγματικά δεδομένα.

«Στην Τουρκία δεν αρέσει να υπενθυμίζονται οι παρανομίες που κάνει από το 1974, με την εισβολή, την κατοχή, την παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Τουρκία έμαθε να αδικοπραγεί και να θέλει να της λένε ευχαριστώ», υπογράμμισε.

Αναφορικά με την προσεχή συνάντηση στη Γενεύη δήλωσε ότι η ασθένεια του κ. Έρογλου λειτούργησε ανασταλτικά, ενώ πρόσθεσε ότι είναι κατατεθειμένη η θέληση της ελληνοκυπριακής πλευράς και μπορεί να επιτευχθεί πρόοδος εάν επιδειχθεί ανάλογη βούληση και από την τουρκική πλευρά.

Ερωτηθείς αν έχει επιτευχθεί πρόοδος μετά τη συνάντηση της Νέας Υόρκης τον περασμένο Νοέμβριο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι δεν θα προβεί σε δημόσια εκτίμηση ενόψει της ενημέρωσης στο Εθνικό Συμβούλιο την ερχόμενη Τετάρτη και με δεδομένη τη συνάντηση που εκκρεμεί να γίνει με τον Ντερβίς Ερογλου.

Πηγή: enet.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Tούρκος μαέστρος, Oυκρανός σολίστ, μουσική δωματίου

OΛOENA KAI λιγότερο καταλαβαίνω «φιλόμουσους» που προτιμούν διεθνείς ορχήστρες και «επώνυμους» αρχιμουσικούς ή σολίστ σε έργα μυριοπαιγμένα και μυριοηχογραφημένα, από μια καλή ελληνική ορχήστρα σε έργα κατακυρωμένων συνθετών (ή και αξιόλογων αγνώστων) είτε άγνωστα είτε ακουσμένα προ δεκαετιών, άρα προσλαμβανόμενα ως καινούργια. Eυτυχώς τέτοια προγράμματα προσφέρουν άφθονα τα τελευταία χρόνια η KOA και η Oρχήστρα Xρωμάτων. Παράδειγμα η εναρκτήρια συναυλία του 2011: KOA με αρχιμουσικό τον Tούρκο Iσίν Mετίν και σολίστ τον Oυκρανό βιολιστή Nτίμα Tκατσένκο. Aμφότεροι ευτυχέστατες μετακλήσεις. Eπικεφαλής της συμφωνικής ορχήστρας του μεγάλου ιδιωτικού, μη κερδοσκοπικού, πανεπιστημίου Bilkent (ιδρύθηκε 1984, απέχει 12 χλμ. από την Aγκυρα) ο Mετίν επιτυγχάνει διεισδυτικότατα ερμηνευτικά αποτελέσματα, αναδεικνύοντα την ιδιαιτερότητα κάθε παρτιτούρας (θεματική πλοκή και επεξεργασία, εύροο «φραζάρισμα», ταύτιση ηχοχρωματικών μίξεων με αρμονικές συνηχήσεις) με λιτότατη, πλην άκρως εύστοχη κινησεολογία: αισθάνεσαι το μέχρι μυελού οστέων μουσικό, ταγμένο αποκλειστικά στην τέχνη, προφανώς εχθρό κάθε εντυπωσιασμού. Eντελώς ξεχωριστά θα μας απασχολήσει ο σολίστ. Tα έργα του προγράμματος.
1) OYΛBI TZEMAΛ EPKIN (1906-1972): «Köcekce» (ö=ως γαλλικό eu, c=τσ παχύ), χορευτική ραψωδία (1943), χαρακτηριστική σελίδα τουρκικής εθνικής σχολής, προσφιλής σε περιοδεύοντες Tούρκους αρχιμουσικούς: την έχω ακούσει τουλάχιστον τρεις φορές: διαδοχή μελωδιών με τριημιτόνια και ασύμμετρων ρυθμών, μαρτυρεί την προσπάθεια προικισμένου συνθέτου να αναδείξει το «φολκλόρ» με αρμονίες σύμφυτες με τη φύση του και ανάλογα ηχοχρώματα ή μίξεις τους. Tο πετυχαίνει ίσως αναλώμασι προσωπικότητος αξίας να γνωρίσουμε πολύ καλύτερα.
2) APAM XATΣATOYPIAN (1903-1978): Kοντσέρτο για βιολί, ρε ελ. (1940). Eδώ το (αρμενικό) «φολκλόρ αποτελεί εφαλτήριο δημιουργίας 100% προσωπικής. Tο είχαμε ακούσει στον αυτό χώρο, 10.1.2003, με σολίστ τον αξέχαστο Tάτση Aποστολίδη. Mας αποκάλυψε δυνητικά μέγιστο βιολιστή, συνεχιστή των κολοσσών του α'Α ημίσεος του 20ού αιώνος. Πλουσιότατος, μεστός, απαλός, λαμπερότατος ήχος, υπέροχα άνετη δοξαριά, ιδεώδης τονική ακρίβεια και καθαρότητα σε ταχύτατα περάσματα, πλατύ, ολοκάθαρο «φραζάρισμα», συνάρπασε στην καντέντσα του α'Α μέρους. Tο β'Α ανέδειξε την εσωτερικότητα της ιδιοσυγκρασίας του, αναδεικνύοντας την καντιλένα σε ηλιαχτίδα αποκαλυπτική μεγαλόπνοου συνθετικού στοχασμού. Tο έργο ολοκλήρωσε με ένθεο οίστρο, σε αγαστή σύμπνοια με το Mετίν που αξιοποίησε εκφραστικά τις ηχοχρωματικές μίξεις ακόμη και σε ρυθμικά «οστινάτι». Iλιγγιώδες τέμπο και ασύλληπτη τονική ακρίβεια σε τρομακτικά περάσματα χαρακτήρισαν το «μπις» του, το γνωστότερο από τα Kαπρίτσια Παγκανίνι. Aμποτε να ακουστεί σε ρεσιτάλ στη σειρά Rising Stars του OMMA.
3) ΠIOTP IΛITΣ TΣAΪKOΦΣKY (1840-1893): Συμφωνία αρ. 1, σολ ελ., έργο 13, «Xειμωνιάτικα Oνειρα» (1866, α'Α εκτέλεση όλου του έργου, Mόσχα, 15.2.1868). H πλύση εγκεφάλου με τις Συμφωνίες 4, 5 και 6 από θαυμάσιες ξένες ορχήστρες που επί 10ετίες μας επέβαλλε ο αλήστου μνήμης άτυπος «φεστιβαλάρχης» Θ. Kρίτας, απάλειψε από τις μνήμες τις ωραιότατες αρ. 1, 2 και 3. Teshekur ederim Metin efendi (τουρκ. «ευχαριστούμε πολύ κ. Mετίν») για την επιλογή σας και την ερμηνεία σας! A'Α μέρος: καθαρότητα ηχητικών επιπέδων, πλαστικότητα κλιμακώσεων και αντιλιμακώσεων, ανέδειξαν την παράξενη ομορφιά του πρώτου θέματος, την ανανέωση των ιδεών και τη διαφορά μιας ωραίας ενορχηστρώσεως από την καθιερωμένη τσαϊκόφσκεια. B'Α μέρος: μετά από suspenseful προετοιμασία θείο σόλο όμποε, ρωσικότατη καντιλένα εγχόρδων, σόλι φλάουτου, όμποε, κλαρινέτου φαγκότου, αιφνιδιαστική παρέμβαση κόρνων κ.λπ. Γ'Α μέρος: αιθέριο σκέρτσο αλά Mέντελσον, καταλήγει σε ένα θείο ρωσικό βαλς, που εισάγουν βιολοντσέλα και κοντραμπάσα. Δ'Α μέρος: περίτεχνη ανάπτυξη ωραιότατου θέματος απεκάλυψε συνθετική σκέψη μεγάλης γραμμής. Tη γενική εντύπωση δεν επηρέασαν μικροαμαρτήματα κάποιων πνευστών (Aίθουσα XΔΛ, 7.1.2011).

*                             *                               *

AΠO TIΣ EΠITYXEΣTEPEΣ σειρές του Mεγάρου, τα «Aνατέλλοντα Aστέρια» (Rising Stars) μας έχουν γνωρίσει μέγιστους νέους ερμηνευτές, όπως η Kινέζα πιανίστα Nτι Xσιάο. Tις τόσες επιτυχίες αναιρεί μια αναμφίλεκτη διπλή αποτυχία, δύο σύνολα το ίδιο βράδυ: 1) το πολωνικό κουαρτέτο εγχόρδων με την αναίσχυντη επωνυμία Aπόλλων Mουσηγέτης: 4 μειράκια (εμφανισιακά θύμιζαν «Mπητλς» στο ξεκίνημά τους) που, πλην βιολοντσέλου, έπαιζαν όρθια. Aγριότατες δοξαριές (τα γόνατά τους λύγιζαν σχεδόν σε ορθή γωνία) που μετέτρεψαν τα δοξάρια σε... πριόνια σουρομαδώντας τις αλογότριχες, αφηνιασμένα «τέμπι» και δεινοσαυρική «ευαισθησία» μετέτρεψαν ιταμότατα σε ροκάδικο βδέλυγμα το Kουαρτέτο αρ. 15, ρε ελ. έργο D 820 «O Θάνατος και η Kόρη» (1824). Kατακλείδα τους το Kουαρτέτο αρ. 3, «Tο αγόρι και η ζωή» (1995) του Oλλανδού ΓIAKOMΠ TEP BEΛNTXAOYΣ (γ. 1951), δίπτυχο. A' μέρος αργό, σχεδόν τονικό, αριστοτεχνικά πυκνής υφάνσεως. B' μέρος γοργό, όπου οι ίδιες αρετές ξεφτίζουν σε μακρηγορία: ο συνθέτης δεν ξέρει πώς να τελειώσει. Σε τέτοια «Aνατέλλοντα Aστέρια» ευχόμαστε ολόψυχα καταιγισμούς μετεωριτών...
Aδιάφορος Iταλός βιολιστής ο Λορέντσο Γκάττο (β' μέρος συναυλίας): άψογη δακτυλική τεχνική, αλλά ομοιόμορφος ήχος, έλλειμμα ευαισθησίας στις τεχνοτροπίες. H ευτραφής πιανίστα Eλιάνα Pέγιες τον καπάκωνε ηχητικά. Eξουθενωμένοι από τους Πολωνούς, ακούσαμε μόνο τους Mότσαρτ (Σονάτα αρ. 32, σι υφ, μείζ., έργο K. 454) και Σαιν-Σανς (την πασίγνωστη Eισαγωγή και Pόντο Kαπριτσιόζο). Φύγαμε στην πολυπαιγμένη Σονάτα αρ. 2, ρε μείζ., του Προκόφιεφ (Aίθουσα ΔM, 11.1.2010).
Πηγή: express.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Τα εγκλήματα των ναζί στην Ελλάδα

Η απόφαση του Γ. Παπανδρέου να παρέμβει η κυβέρνηση στη Χάγη για τη σφαγή του Διστόμου φέρνει στην επιφάνεια τις θυσίες του ελληνικού λαού στη διάρκεια της Κατοχής. Συνολικά, 269 πόλεις και χωριά δέχθηκαν μαζικά δολοφονικά χτυπήματα.

Οι πολυαίμακτες θυσίες, που πρόσφερε ο ελληνικός λαός για τη συντριβή του φασισμού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έρχονται με ορμή πάλι στην επιφάνεια. Τις φέρνει η απόφαση του πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου, για παρέμβαση της κυβέρνησης στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης σχετικά με την εκκρεμή διαφορά μεταξύ Γερμανίας και Γερμανίας για τη σφαγή του Διστόμου.

Στη διάρκεια της Κατοχής ήταν 269 οι πόλεις και τα χωριά της ανυπόταχτης Ελλάδας, που δέχτηκαν τα μαζικά δολοφονικά χτυπήματα.

Η σφαγή του Διστόμου, στις 10 Ιουνίου 1944, υπήρξε ένα από τα πιο στυγερά εγκλήματα των ναζί στην Ελλάδα. Τα SS θανάτωσαν 228 κατοίκους. Απ΄ αυτούς 117 ήταν γυναίκες και 111 άνδρες. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται 20 βρέφη, 45 παιδιά και 42 υπερήλικες.

Δεκάδες ήταν και οι άμαχοι, που εκτέλεσαν κατά την πορεία τους προς τη βοιωτική κωμόπολη. Oμως δεν τους έφτανε ο θάνατος των άοπλων ανθρώπων. Κτηνώδη ένστικτα τους έκαναν να κατακρεουργήσουν και τα πτώματα. Eσφαξαν ακόμα και τα ζώα. Πυρπόλησαν το χωριό.

Eνας από τους επικεφαλής αξιωματικούς, που θεωρήθηκε υπεύθυνος για τη σφαγή, ήταν ο Χανς Τσάμπελ. Μετά το τέλος του πολέμου συνελήφθη στη Γαλλία. Εκδόθηκε στην Ελλάδα. Στην πορεία ζητήθηκε η μεταφορά του στη Γερμανία για να γίνουν, λέει, εκεί έρευνες. Eμεινε ελεύθερος.

Σήμερα το Βερολίνο αρνείται να καταβάλει ακόμα και τις οφειλόμενες αποζημιώσεις σε απογόνους θυμάτων της χιτλερικής αγριότητας.

Από τα μέσα του 1943, καθώς οι πολεμικές επιχειρήσεις είχαν πάρει άσχημη τροπή για τον Aξονα, οι Γερμανοί ξεκίνησαν μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση μαζικών εκτελέσεων.

  • Τυφεκισμός 106 κρατουμένων στο Κούρνοβο.
  • Εκτέλεση 317 κατοίκων στο Κομμένο Aρτας.
  • Σφαγή 700 γυναικόπαιδων στο Βιάνο της Κρήτης και ισοπέδωση της Κάνδανου.
  • Θανάτωση περισσότερων από 1.000 κατοίκων στα Καλάβρυτα και πυρπόληση της πόλης.
  • Εκτέλεση 118 αγωνιστών στο Μονοδένδρι, Λακωνίας.
  • Δολοφονία 640 αμάχων στην Κατράνιτσα (Πύργος) της Δυτικής Μακεδονίας.
  • Αφανισμός 233 παιδιών και γυναικών στην Κλεισούρα της Καστοριάς.                                                                                                

Την Πρωτομαγιά του 1944 στήθηκαν στον τοίχο του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής οι 200 κομμουνιστές. Τον Αύγουστο στήθηκαν τα φοβερά μπλόκα σε Κοκκινιά, Βύρωνα, Δουργούτι (Νέο Κόσμο). Τον Σεπτέμβριο, λίγο πριν, επιτέλους, φύγουν, έκαναν τα ίδια σε Αιγάλεω και Καλογρέζα.

Η ηρωική στάση των πατριωτών
Οι εκτελέσεις στην Καισαριανή και στο Μονοδένδρι Λακωνίας

Την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή θα μπορούσε να είχε γλιτώσει την εκτέλεση ο Ναπολέων Σουκατζίδης, γιατί γνώριζε τη γερμανική γλώσσα. Ομως αρνήθηκε την προτροπή των κατακτητών, αφού τον αριθμό των 200 θα συμπλήρωνε άλλος σύντροφός του.

Στις 26 Νοεμβρίου 1943, στο Μονοδένδρι Λακωνίας το ίδιο θα μπορούσε να κάνει και ο γιατρός Χρήστος Καρβούνης. Ομως πήρε μόνος του θέση μπροστά στο απόσπασμα μαζί με άλλους 117 πατριώτες.

Στην Καισαριανή εκτελέστηκαν με πολυβόλα όμηροι του στρατοπέδου Χαϊδαρίου, παλιοί κρατούμενοι στην Ακροναυπλία και εξόριστοι της Ανάφης.

Στο Μονοδένδρι οι ναζί εξόντωσαν τον ανθό της λακωνικής εθνικής αντίστασης. Μεταξύ των 118 νεκρών συμπεριλαμβάνονταν ολόκληρες οικογένειες, ανήλικα παιδιά και μία γυναίκα, η Βασιλική Μαρινάκη. Οι 89 προέρχονταν από τη Σπάρτη, οι άλλοι από γειτονικά χωριά.

Ο Χρήστος Καρβούνης είχε γεννηθεί στην Αράχοβα Λακωνίας και είχε σπουδάσει στη Γερμανία. Μέσα στην ασύλληπτη τραγωδία του μακελειού σκέφτηκε ότι ανάμεσα στους μελλοθάνατους βρίσκονταν και επτά παιδιά.

Παρακάλεσε τους δήμιους να μην τα σκοτώσουν. Του απάντησαν ότι το μόνο που γινόταν ήταν να σωθεί ο ίδιος. Εκείνος τους έβρισε και διάλεξε τον δοξασμένο θάνατο. Ανάμεσα στους πεσόντες για την ελευθερία βρίσκονταν ο διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας Σπάρτης (Ζερβομπεάκος), δικηγόροι (Φικιώρης, Σαλμάς, Αλεμαγκίδης, Θεοφίλης), καθηγητές (Χίος, Παπαδάκος, Κουτρουμάνος), δημοσιογράφοι (Τριήρης, Γκουζούλης), άνθρωποι του καθημερινού μόχθου, τσοπάνηδες.Παραδόθηκαν στον κατακτητή από μασκοφορεμένους προδότες και από το δωσιλογικό Φρουραρχείο της Σπάρτης. Την ανάμειξη του Φρουραρχείου αποκάλυψε σε συγγενείς ο ίδιος ο διοικητής της Γκεστάπο Τριπόλεως, ταγματάρχης Μπόσελ. Είπε την παραμονή της εκτέλεσης: «Εχετε πολλούς εχθρούς. Οι κατηγορίες και οι αποκαλύψεις, που μας έδωσε το Ελληνικό Φρουραρχείο Σπάρτης είναι σοβαρές. Οι δικοί σας δεν πρόκειται να βγουν. Μην ελπίζετε».

Οι συλλήψεις είχαν γίνει περί τα τέλη Οκτωβρίου βάσει καταλόγων, που είχαν συντάξει συνεργάτες των Γερμανών. Ουδείς απ΄ αυτούς πλήρωσε μετά την απελευθέρωση. Αντίθετα έσπευσαν να υπηρετήσουν τη νέα εξουσία.

Το μπλόκο της Κοκκινιάς στις 17 Αυγούστου 1944
Τα SS σε συνεργασία με τους ταγματασφαλίτες δολοφόνησαν 315 πατριώτες

Λίγους μήνες πριν αποχωρήσουν από την Ελλάδα οι ναζί ξεκίνησαν μεγάλες επιχειρήσεις στις περιοχές που αντιστέκονταν. Τα περισσότερα μπλόκα έγιναν με διαταγή των αξιωματικών των SS Μπλούμερ και Σιμάνα. Κύριο ρόλο ανέθεσαν στα Τάγματα Ασφαλείας και στη Χωροφυλακή, που πάντα είχαν μαζί τους ισχυρές γερμανικές δυνάμεις.

Το μπλόκο της Κοκκινιάς στήθηκε στις 17 Αυγούστου 1944. Πριν από τρεις μέρες ο ΕΛΑΣ είχε αποκρούσει προσπάθεια των κατακτητών και των συνεργατών τους να εισβάλουν στην προσφυγούπολη. Από τα ξημερώματα γερμανικά καμιόνια περικύκλωσαν τις περιοχές που περικλείουν την Κοκκινιά. Μαζί τους και τσολιάδες με επικεφαλής τον Πλυτζανόπουλο. Με χωνιά κάλεσαν τους άνδρες ηλικίας 14 - 60 ετών να πάνε στην πλατεία της Οσίας Ξένης για έλεγχο ταυτοτήτων. Οσοι πιάνονταν στα σπίτια τους θα τουφεκίζονταν επιτόπου. Συγκεντρώθηκαν γύρω στις 20.000.

Με κουκούλα
Ηγετικά στελέχη του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ υποδείχτηκαν αμέσως από τους καταδότες και εκτελέστηκαν. Μέσα σε ατμόσφαιρα τρόμου ο κουκουλοφόρος διέκρινε μέσα στο πλήθος τον λοχαγό του ΕΛΑΣ Αποστόλη Χατζηβασιλείου. Τον χαιρέτησε με ειρωνεία: «Τα σέβη μου, λοχαγέ!». Οι ταγματασφαλίτες τον άρπαξαν, του έβγαλαν το μάτι με ξιφολόγχη, του ξέσκισαν τα μάγουλα και άρχισαν να τον σέρνουν μέσα στον κόσμο για να υποδείξει συντρόφους του. «Πατριώτες, ψηλά το κεφάλι, δεν θα προδώσω κανέναν», φώναξε. Τον βούτηξαν και σχεδόν αναίσθητο τον κρέμασαν.

Στη Μάντρα της Οσίας Ξένης εκτελέστηκαν 76 Κοκκινιώτες. Αλλοι 50 εκτελέστηκαν στα Αρμένικα, άλλοι στο Σχιστό και άλλοι δολοφονήθηκαν στους δρόμους και τα σπίτια τους. Συνολικά 315 ήταν τα θύματα της θηριωδίας. Στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου μεταφέρθηκαν όμηροι 8.000 από τους οποίους 1.000 στάλθηκαν στα κάτεργα της Γερμανίας. Πολλοί δεν γύρισαν ποτέ. Μεταξύ των μαρτύρων συγκαταλέγονται και δυο 19χρονοι. Ο Στέλιος Ευσταθιάδης και η Διαμάντω Κουμπάνη.

Μαζικές σφαγές αμάχων
Οι μαρτυρικές πόλεις της Κατοχής

Το Δίστομο, τα Καλάβρυτα, το Κομμένο και το Κοντομαρί Χανίων είναι τέσσερις από τις μαρτυρικές πόλεις της ναζιστικής κατοχής.

Το αποτρόπαιο έγκλημα των Καλαβρύτων έγινε στις 13 Δεκεμβρίου 1943, στις 2.34 το μεσημέρι, όπως δείχνουν οι σταματημένοι δείκτες του ρολογιού της εκκλησίας.

Το σύνθημα της εκτέλεσης δόθηκε με δύο φωτοβολίδες από το ξενοδοχείο «Μέγας Αλέξανδρος». Τα πολυβόλα θέρισαν τους Καλαβρυτηνούς, στο σημείο που τους είχαν συγκεντρώσει οι δήμιοι. Ακολούθησαν οι χαριστικές βολές. Διασώθηκαν μόλις 13 άτομα.

Οι ναζί έβαλαν φωτιά και στο σχολείο, όπου είχαν κλείσει τις γυναίκες και τα παιδιά. Κατάφεραν να γλιτώσουν σπάζοντας πόρτες και παράθυρα. Εφυγαν μακριά από τα σπίτια, που επίσης φλέγονταν.

Ανηφόρισαν στο σημείο όπου είχαν οδηγηθεί οι άντρες. Βρέθηκαν μπροστά στο φρικτό θέαμα. Ανδρες, πατεράδες, γιοι και αδέρφια κείτονταν πλημμυρισμένοι στο αίμα.

Οπως στο Δίστομο και τα Καλάβρυτα, έτσι και στο Κομμένο της Αρτας πρόσχημα για την ανθρωποσφαγή ήταν η δράση των ανταρτών του ΕΛΑΣ.

Στο Κομμένο η μηχανοκίνητη γερμανική μονάδα έφτασε τα χαράματα της 16ης Αυγούστου 1943. Το χωριό κοιμόταν ήσυχο μετά από ένα γαμήλιο γλέντι, που έγινε την προηγουμένη, ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο.

Οι ναζί έστησαν πολυβόλα στις εισόδους του χωριού και ο λόχος εισέβαλε στα σπίτια και ξεκλήρισε ολόκληρες οικογένειες. Στο τέλος έβαλαν φωτιά και τα έκαψαν. Οσοι κατάφεραν να σωθούν ξέφυγαν με βάρκες στον Αμβρακικό.

Στο τέλος της σφαγής οι Γερμανοί στρατιώτες κάθισαν στην πλατεία, όπου έφαγαν και ήπιαν μπίρες δίπλα σε επτά πτώματα. Συνολικά οι νεκροί ήταν 317 άτομα. Δύο μωρά του Στάθη Κολιοκώτση, ηλικίας 7 μηνών, πέθαναν από ασφυξία. Οι κακούργοι γέμισαν τα στόματά τους με βαμβάκι βρεγμένο με βενζίνη και κατόπιν το άναψαν.

Στο Κοντομαρί Χανίων διαπράχτηκε η πρώτη μαζική εκτέλεση αμάχων στην κατεχόμενη Ευρώπη.

Στις 2 Ιουνίου 1941, κατά το απογευματάκι, μπήκαν στο χωριό οι αλεξιπτωτιστές του υπολοχαγού Τρέμπες, κατά διαταγή του στρατηγού Στούντεντ. Συνέλαβαν 25 κατοίκους, ηλικίας 18 έως 50 ετών, και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ χωρίς καμιά άλλη διαδικασία. Μάλιστα, ο υπολοχαγός Βάιξλερ φωτογράφησε τα γεγονότα χωρίς καμιά αναστολή.

Η Κάντανος Χανίων πυρπολήθηκε και ισοπεδώθηκε στις 3 Ιουνίου 1941. Οι ναζί άφησαν πίσω τους τρεις επιγραφές που ανέφεραν ότι η εκθεμελίωση του χωριού έγινε για λόγους εκδίκησης, επειδή αντιστάθηκε στο Γ΄ Ράιχ: «Εδώ υπήρχε η Κάντανος...».

Πηγή: ethnos.gr

 

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Περισσότερα...

Δέχομαι

Newsletter